| angwara's profilekwan_1_knightPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
January 06 ย้ายบ้านแอบนอกใจย้ายบ้านใหม่แล้วคับผม ตามไปดูความเคลื่อนไหวได้ที่ www.angwara.blogspot.com จ้า November 19 เรียนแล้วเรียนเล่าเฝ้าแต่เรียนเป็นนักเรียนอีกแล้วคร๊าบ
เมื่ออาทิตย์ที่แล้วติดธุระที่กรุงเทพไม่ได้กลับบ้าน คิดถึงน้องไนท์ใจจะขาดซะให้ได้ เข็ดแล้ว ต่อไปยังไงก็ต้องกลับบ้าน เจ้าลูกชายคนเก่งก็เก่งซะเหลือเกิน เดินเก่งวิ่งเก่ง เก่งทุกอย่างยกเว้นไม่ยอมพูดซะที เอาแต่ส่งเสียงโวยวายอย่างเดียว ตอนนี้น้องไนท์แข็งแรงดีหลังจากที่เมื่อเดือนที่แล้ว ลุ่มๆ ดอนๆ ไข้บ้าง ท้องเสียบ้าง เล่นเอาแม่ใจหายใจคว่ำอยู่เรื่อย ฟันขึ้นเยอะ สอนให้แปรงฟันแต่หนักไปทางแทะแปรงสีฟันซะมากกว่า อธิบายสรรพคุณไม่หมด ใครคิดถึงก็ดูรูปละกันนะจ๊ะ September 18 ขอบคุณน้องพิมจ้า เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ระหว่างนั่งรถกลับมาจากขอนแก่น น้องพิมส่งข้อความมาให้ เป็นข้อความที่ดีที่สุดข้อความนึงที่เคยได้รับมาเลย
....สิ่งที่พี่เป็นมันยิ่งใหญ่นะ
ถ้าเป็นพิมบอกเลยว่าทำไม่ได้
พี่เป็นคนดี เป็นกำลังใจของใครหลายๆคน
ทุกเวลาที่ผ่านไปพี่อาจดูเฉยๆ
แต่การดำเนินชีวิตของพี่มันเป็นกำลังใจของหลายๆคน
ให้เขารู้ว่าสิ่งที่เขาเจอนั้นมันน้อยมากเมื่อเทียบกับพี่
แบบที่พี่บอกว่า ถ้าพี่ทำได้
ทำไมเราจะทำไม่ได้
คำๆนั้นมันทำให้พิมผ่านเรื่องบ้าๆมาได้หลายเรื่อง
ทุกๆครั้งจะมีพี่ขวัญกับคำพูดนั้นตลอดเลย
ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้ที่ทำให้รู้จักพี่
ขอบคุณพี่หนึ่งที่สร้างพี่ขวัญที่แข็งแรงให้คนอื่นได้พึ่งพา
ขอบคุณความเป็นแม่ที่พี่บอกผ่าน
ทำให้พิมพยายามทำตัวเป็นแม่ที่ดีของลูก
ขอบคุณเรื่องขำๆที่พยายามเล่าในวันที่เราเจ็บที่สุดในชีวิต
ขอบคุณพี่ขวัญ....
ขวัญตอบพิมไปว่า
....ขอบคุณมากจ้ะ
การที่พิมบอกพี่แบบนี้มีความหมายกับพี่มากนะ
มันจะเป็นกำลังใจในวันที่ท้อแท้
ต้องขอบคุณพี่หนึ่งที่พาพี่มาอยู่ตรงนี้
แม้ในวันที่เค้าจากไปก็คงเหลือคนดีๆมากมายไว้ในชีวิตพี่
รวมทั้งพิมและครอบครัวด้วยจ้ะ...
ขอบคุณทุกคนด้วยนะคะ September 10 ....เมื่อวันพฤหัสที่แล้วมีโอกาสไปเยี่ยมเยียนที่ทำงานเก่า อย่าง ป.แพทย์ หลังจากที่ครั้งสุดท้ายไปพร้อมพี่หนึ่งเพื่อทำงานพิเศษเมื่อสองปีกว่ามาแล้ว ไปครั้งนี้จึงไม่พ้นต้องเจอใครต่อใครถามถึงพี่หนึ่งกับไนท์กันใหญ่
รู้สึกดีนะที่ใครๆ ก็ยังคงคิดถึงพี่หนึ่ง มีแต่คนพูดว่า ปกติเจอขวัญก็ต้องเจอพี่หนึ่งตลอด แปลกๆ ที่เห็นขวัญมาคนเดียว หลายคนบอกว่าไม่อยากเชื่อเลยว่าพี่หนึ่งไม่อยู่แล้วจริงๆ นั่นสินะ มันน่าเชื่อซะที่ไหน ขวัญก็ยังอยากให้มันเป็นความฝันใจจะขาด
มีแม่บ้านคนนึง ซึ่งเค้าเป็นคนที่เราเคยจ้างให้เค้าไปช่วยทำความสะอาดบ้าน ตอนที่เราจะย้ายเข้าบ้านหลวงที่โคราช เค้าบอกคิดถึงพี่หนึ่งมาก พี่หนึ่งเป็นคนดี น่ารัก แล้วก็ดูรักกันเหลือเกิน เค้าเข้ามา กอด ร้องไห้ใหญ่เลย เราต้องเป็นคนปลอบเค้าซะอีกแน่ะ
ส่วนเวลาที่เหลือก็หมดไปกับการนินทาลูก เล่าวีรกรรมโลดโผนโจนทะยานให้ชาวบ้านเค้าชื่นชมในความเป็นลิงของลูกที่แสนจะน่ารัก
ออกจากป.แพทย์ กลับถึงบ้านขอนแก่นตอนเย็นๆ น้องไนท์มารับด้วย พอเห็นขวัญก็ปีนข้ามมาหามากอด ซบใหญ่ ชื่นใจมากๆ สายตาที่เค้ามองทำให้เราหายเหนื่อย หายเศร้า หายทุกอย่าง หลังจากเจอกันน้องไนท์ก็เกาะไม่ยอมปล่อยเลย ดีนะที่คราวนี้มีเวลาอยู่ด้วยกันมากหน่อย ขนาดนั้นวันอาทิตย์ยังไม่อยากกลับ ถ้าวันจันทร์ไม่มีนัดสำคัญละก็จะโดดงานให้ดู (เจ้านายคงชินละ) อิอิ September 04 Love letterเมื่อคืนนั่งดูรายการ love letter ที่ผู้ชายจะพยายามทำอะไรดีๆ โรแมนติค เพื่อให้ผู้หญิงเลือกตัวเอง เห็นอะไรที่เค้าทำแล้วก็คิดนะว่า ขนาดเป็นแค่เกม ที่ผู้หญิงเองก็รู้ว่าผู้ชายไม่ได้รักจริงๆ เพียงแต่พยายามคิดหาเรื่องที่จะทำให้ตัวเองประทับใจ ขนาดนั้นก็ยังรู้สึกดีและเป็นปลื้มมาก
แล้วในชีวิตจริงล่ะ
การที่คนเราจะทำอะไรเพื่อคนอื่นน่ะ มันเป็นเรื่องที่ดีจริงๆ นะ โดยเฉพาะการที่เราได้ทำอะไร เพื่อคนที่เรารักนั้น ไม่ต้องได้รับอะไรกลับมา แค่ตอนทำก็มีความสุขแล้ว น่าเสียดายที่คนส่วนใหญ่กลับเขินอายเกินกว่าที่จะทำ และเลือกที่จะเก็บสิ่งดีดีเหล่านั้นไว้ในใจ พ่อแม่บางคนไม่กล้ากอด หอมหรือบอกรักลูก ลูกบางคนไม่กล้าทำอย่างนั้นกับพ่อแม่เหมือนกัน คนบางคนก็กลัวที่จะแสดงความรักความรู้สึก บางคนกลัวเสียฟอร์ม (ซึ่งก็ไม่รู้ว่าถ้ามีฟอร์มแล้วลำบากนักจะยังมีทำไม) เพื่อนบางคนอายที่จะบอกกับเพื่อนว่า ฉันรักแกว่ะ หรืออะไรทำนองนี้ ในทางตรงกันข้าม เวลาที่เรารู้สึกไม่ดี โกรธ โมโห ไม่พอใจ คนส่วนใหญ่มักจะแสดงออกมาให้คนอื่นรับรู้จะด้วยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็เถอะ เลยกลายเป็นว่าเรื่องดีก็ไม่ทำแต่เรื่องไม่ดีเยอะแยะไปหมด
คิดดูสิว่ามันจะดีแค่ไหนถ้าเราต่างทำให้ดีดีให้แก่กัน บอกรักกัน หอมกัน กอดกัน ทำเรื่องกุ๊กกิ๊กน่ารักให้กัน
เริ่มเลยนะ เริ่มตั้งแต่วันนี้วันที่ยังมีเวลาเหลือพอให้ทำได้....
เริ่มจากครอบครัวของเรา....
พี่หนึ่ง น้องไนท์ เตี่ย แม่ พี่ขุน พี่ปู พี่ชิต น้องเมษา น้องช่อ ....รักมากๆนะจ๊ะ
คนใกล้ชิดและเพื่อนของเราที่พิมพ์ทั้งวันก็ไม่หมด ..... ขวัญรักทุกคนนะ จุ๊บ จุ๊บ.... September 02 Happy Birthday my darling...พี่หนึ่งจ้า .....
ได้รับคำอวยพรหรือเปล่า ขวัญอวยพรให้พี่หนึ่งตั้งแต่นาทีแรกของวันเหมือนทุกปีเลยนะ ปกติพี่หนึ่งจะชอบวันนี้เป็นพิเศษ เพราะเป็นวันที่ทำอะไรก็ได้ เป็นคนพิเศษที่จะได้รับการตามใจทุกอย่าง อยากทำอะไรก็ได้ ทานอะไรก็ได้ ขวัญจะเป็นเด็กดีอยู่ในโอวาททั้งวัน พูดเพราะเป็นพิเศษ
แต่พี่หนึ่งก็จะเป็นพี่หนึ่งที่น่ารักเสมอ ไม่เคยเรียกร้องอะไร เวลาให้เลือกของขวัญหรือของกินก็จะไม่กล้าเลือกของที่แพงๆ แล้วก็ชอบพูดว่า "ไม่เป็นไรหรอก เอาแค่นี้ก็พอ" ตลอดเลย
ตอนนี้ขวัญเห็นอะไรก็อยากซื้อให้พี่หนึ่งไปหมดเลยรู้ไหม แล้วก็คิดถึงรอยยิ้มพี่หนึ่งตอนได้รับของขวัญที่ซื้อให้มากเลย
ถึงจะไม่ได้ทานเค้กไอติมของโปรดพี่หนึ่งหรือไม่ได้รับของขวัญจากใครๆ แล้ว แต่ยังไงพี่หนึ่งก็ยังได้รับความรักและหัวใจจากขวัญเหมือนเดิมนะ
September 01 when i'm feel blueและแล้วเหตุการณ์ที่ไม่อยากให้เกิดก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เรามีสมาชิกผู้สูญเสียเพิ่มขึ้นอีกแล้ว ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวพี่ดอนและน้องยอดด้วย ที่ต้องเสียบุคคลอันเป็นที่รักไปอย่างไม่มีวันกลับ
เหมือนอย่างที่พี่จุ๊บบอกเลยว่า "เหตุการณ์แบบนี้ทำให้แผลที่ค่อยๆแห้ง กลับเป็นแผลสดขึ้นมาใหม่"
ขวัญคิดถึงพี่หนึ่งมากจริงๆ ประกอบกับเป็นช่วงที่มีเรื่องที่ทำให้เหนื่อยใจหลายอย่างด้วย เลยยิ่งไปกันใหญ่ วันพรุ่งนี้เป็นวันเกิดพี่หนึ่ง ใครว่างก็ทำบุญหรือสวดมนต์ให้พี่หนึ่งด้วยนะคะ
TO.. P-1
อยากให้พี่หนึ่งอยู่ตรงนี้เหลือเกิน โดยเฉพาะวันเวลาอย่างนี้ "when i'm feel blue"
คืนที่มันเหงาใจ ฉันยัง ต้องการ อ้อมกอดนั้น
มือที่เคยสัมผัส สายตา ของเธอที่มองฉัน จดจำขึ้นใจ กี่ความเจ็บช้ำ กี่คำเพรียกหา กี่หยดน้ำตา ก็คือเธอ แต่คนอย่างฉัน ไม่มีค่าพอ ไม่มีแล้ว เราจบกันทุกอย่าง พอเข้าใจทุกอย่าง เพียงแต่ยังรู้สึก รักเธอ รักเธอ เกินกว่ารับไหว ยังอ่อนแอเหมือนเก่า ทุกวัน ทุกคืน คิดถึงเธออยู่ มากมาย ไม่เคยลบเลือน so many words so many tears so many prays ฉันทำเพื่อเธอ กี่หมื่นความคิด กี่หมื่นความฝัน มีแด่เธอเท่านั้น มันจะนานเท่าไหร่ ใจก็ยังรักอยู่ วันที่ยังเหลืออยู่ ขอเพียง ครั้งนึง ฉันขอโอกาสซักครั้ง เพียงได้เจอหน้าเธอ ได้ไหม ซักครั้งขอเธอโอบกอดฉันไว้ ขอเพียงแค่รู้สึก ไออุ่นกายของเธอ When I'm Feeling Blue August 24 You're Still The Oneเมื่อคืนนั่งเลือกเพลงลงมือถือเอาไว้ฟังตอนนั่งรถกลับขอนแก่น เลยเปิดไปเจอเพลง You're Still The One ซึ่งไม่ได้ฟังมานานมากแล้ว ฟังแล้วคิดถึงพี่หนึ่งมากเลย เพราะเป็นเพลงที่มีเหตุการณ์ประทับใจมาก่อน มีอยู่วันนึงพี่หนึ่งกลับมาจากทำงาน ถือแผ่นซีดีมาด้วย มาถึงก็ลากมือขวัญบอกมานั่งที่โซฟานี่ แล้วก็เปิดเพลง แล้วก็บอกว่าตั้งใจฟังนะ ต้องฟังตั้งแต่แรกเพราะที่อยากให้ฟังคือประโยคที่พูดตอนต้นเพลง
When I first saw you, I saw love
And the first time you touched me I felt love and after all this time You're still the one I love... น่ารักไหมล่ะ
นอกจากท่อนที่พูดแล้ว เนื้อเพลงก็ดีมากๆ เป็นเรื่องที่สวีทมากที่ผู้ชายปากดี อย่างพี่หนึ่งจะทำอะไรอย่างนี้ จึงเป็นเรื่องที่ประทับใจ ทุกครั้งที่ฟังก็จะคิดถึง ไม่ใช่แค่เพลงนี้ยังมีอีกหลายเพลงที่พี่หนึ่งชอบฟังบนรถด้วย จะยังไง You're Still The One นะพี่หนึ่ง August 23 goodbye แม่จุ๊บวันนี้พาแม่จุ๊บไปจัดการธุระทั้งวัน ตอนเย็นก็รับคุณย่าแดงไปส่งแม่จุ๊บขึ้นเครื่อง ใจหายจริง ๆ ตอนนี้คนที่คอยพูดคุย ดูแลและรู้สึกดีๆ ต่อกัน หนีไปอยู่ซะไกลทั้งสองคนเลย อย่าลืมเปิดมาดูรูปไนท์บ้างนะคับ
ตอนขับรถกับช่วงที่นั่งอยู่ที่สนามบินคุยกับคุณย่าแดงเรื่องพี่หนึ่งกับพี่โอ๊ต ความโศกเศร้าของผู้สูญเสียเนี่ยมันเป็นเรื่องที่ลบเลือนได้ยากจริงๆ นะ ทั้งขวัญทั้งคุณย่า ก็ยังคงกอดชุดบิน ดูรูป คุยกับอัฐิอยู่ทั้งคู่ มันยากนะที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปเมื่อเราต้องถูกพรากหัวใจไปแบบไม่มีวันกลับ แม้เราจะยังหายใจและมีชีวิต แต่ก็คงยากที่มีความรู้สึกดีๆ หรือยิ้มได้เหมือนแต่ก่อน แต่ยังไงก็คงต้องสู้ต่อไป ขอเป็นกำลังใจให้คุณย่าแดงด้วยค่ะ
อ้าว...เลิกเศร้า
วันนี้มีอารมณ์อยากเอาเนื้อเพลงเพลงนึงมาฝาก เพราะชอบความหมาย ขอมอบให้ HERO ในดวงใจของขวัญนะคะ
Hero by Mariah Carey
There's a hero August 21 ฮะฮ่า ....อัพบล๊อคได้ซะทีหลังจากเพียรพยายามอัพบล๊อคอยู่นานแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ และแล้วในที่สุดก็อัพได้ซะที
น้องไนท์คนเก่งก็เก่งจริงๆ วิ่งบ้านสะเทือนทุกวัน พูดได้หลายคำ (ถ้าอยากพูดอ่ะนะ) เล่นทั้งวัน จนได้ฉายาว่า เป็นเด็กรุ่น super energizer ใช้งานได้นาน สามารถ recharge ได้อย่างรวดเร็ว เมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็มาอยู่กรุงเทพ เพราะมาส่งพ่ออุ้ย ขากลับก็แวะบ้านคุณปู่คุณย่าที่ปากช่องด้วย
ตอนนี้พ่ออุ้ยของน้องไนท์ไปเป็นนักเรียนอังกฤษแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่จุ๊บก็จะบินตามไปอีกคน รู้สึกใจหายจริงๆ เลยแฮะ
ขวัญเองก็ happy ดี ช่วงนี้ยังคงเป็นนักเรียนอยู่ แต่หนักไปทางภาษาอังกฤษมากกว่าอย่างอื่น ตามประสาคนฝักใฝ่อยากโกอินเตอร์ อิอิ July 09 อบรม....อบรม และอบรมเทศกาลอบรมยังไม่จบสิ้น สามวันนี้อบรมเรื่อง New public management มีอาจารย์เก่งๆมาสอน สอนดีมากเลย เดี๋ยวอาทิตย์หน้าอบรมอีกสี่วันเรียกได้ว่าเป็นนักเรียนอาชีพไปเลย
เสาร์อาทิตย์ถ่ายรูปน้องไนท์ตัวแสบมาเลยเอามาลงซะหน่อย July 05 ทำง๊าน...ทำงานสามสี่วันมานี้ทำงาน และใช้สมองเยอะหน่อย เหนื่อยนิดๆ เลยไม่มีอะไรหนุกๆ จะเล่าให้ฟัง ถ้าจะมีอะไรที่ดีหน่อยก็ต้นอาทิตย์ที่ได้เจอเพื่อนทานข้าวกลางวันกับเพื่อน แต่ก็คิดถึงเพื่อนที่ไม่ได้เจอกับเพื่อนที่อยู่ไกลๆ ..........คิดถึงจริงๆนะเพื่อนๆ July 01 คิดถึงพี่หนึ่งเสมอพี่หนึ่งจ๋า.......
มีคนเคยบอกว่า เวลาบนสวรรค์กับเวลาบนโลกแตกต่างกันมาก บนสวรรค์ 1 วัน เท่ากับโลกมนุษย์ 10 ปี พี่หนึ่งคงหนีลงมาเที่ยวพอครบ 3 วันก็ต้องกลับขึ้นไปอยู่บนสวรรค์เหมือนเดิม ตอนนี้พี่หนึ่งกลับขึ้นไปวันกว่าๆ แล้ว จะคิดถึงขวัญหรือยังนะ ขวัญอยู่ที่นี่คิดถึงพี่หนึ่งมากเลย ขวัญเพิ่งอวดใครต่อใครไปว่า ไม่ร้องไห้มาสามอาทิตย์กว่าแล้ว แต่ในที่สุดมันก็กลับมาสู่วงจรเดิมอีกจนได้ ไม่รู้อีกนานไหมที่เราจะได้เจอกัน พี่หนึ่งช่วยอ้อนวอนคนบนนั้นขอพาขวัญขึ้นกับไนท์ไปอยู่ด้วยไวไวได้ไหม ข้างล่างนี่น่าเบื่อมากๆ ไม่สนุกเลยจริงๆ นะ น่าอิจฉาพี่หนึ่งเที่ยวเล่นรอไม่กี่วันก็ได้เจอขวัญแล้ว ขวัญจะทำดีเยอะๆนะจะได้เจอพี่หนึ่ง ไม่ทำให้พี่หนึ่งรอเก้อไง
ตอนนี้น้องไนท์เก่งขึ้นมากนะพี่หนึ่ง ทำไรได้ตั้งหลายอย่างแล้ว ยกเท้าเตะบอลหรือเต้นได้ไม่ล้มแล้ว มีฟันหกซี่กำลังจะขึ้นอีกสองซี่ แต่ยังขี้โวยวายเหมือนเดิม พี่หนึ่งพอจะรู้ป่าวว่าลูกขี้โวยวายเหมือนใคร แต่กินไม่ค่อยเก่งแหละ ไม่กินผักเหมือนพี่หนึ่ง ไม่ชอบกระเทียมเหมือนคุณย่า เลือกกินมากๆ คุณยายบ่นตลอดว่าเป็นเพราะตอนขวัญท้องกินยากนอนยาก มันจริงไหมเนี่ย ถ้าจริงพี่หนึ่งคงบ่นขวัญน่าดูเลยเนอะ แต่ขวัญยอมให้บ่นละนะ จะไม่เถียงสักคำเลย แต่ยังไงลูกเราก็เป็นเด็กที่อดทนมากเลยนะ แข็งแรง เป็นไรนิดเป็นไรหน่อยไม่เคยร้อง ล้มก็ไม่ร้อง ไม่เจ็บจริงๆ ไม่เคยเห็นลูกร้องเลย ดีจริงๆ ที่เค้าเข้มแข็งอย่างนี้ อีกหน่อยแทนที่แม่จะปลอบลูกต้องเป็นลูกปลอบแม่แน่เลย
ที่รัก คืนนี้เจอกันในฝันนะคะ June 21 ไปเที่ยวอยุธยาที่เคยเล่าไปเมื่อครั้งที่แล้วว่า กำลังอบรมกับครูทหารออสเตรเลีย วันพุธที่ผ่านมาที่เลยมีโอกาสไปเที่ยว เอ้ย ไปดูงานนอกสถานที่ที่อยุธยามา รู้สึกรักชาติทุกทีที่ไปที่อย่างนี้แฮะ ไม่รู้คนอื่นเป็นกันมั่งหรือเปล่า ไปพิพิธภัณฑ์เจ้าสามพระยาฟังบรรยายเรื่องคนที่เข้าไปขุดทองจากกรุวัดมหาธาตุแล้วโมโหชะมัด แย่จัง ออกจากนั้นก็ไปทานข้าวบนเรือล่องแม่น้ำเจ้าพระยา หนุกดี ประทับใจคอร์สนี้มากเลย ครูน่ารักทุกคน คนที่เรียนด้วยก็เก่งๆทั้งนั้น
พรุ่งนี้ต้องไปสอบ คุณยายก็ไปใต้ โชคดีที่มีพ่ออุ้ยมาช่วยดูน้องไนท์ ตอนนี้น้องไนท์คุ้นเคยกับพ่ออุ้ยแม่จุ๊บมาก วันนี้คุณยายเล่าว่าร้องตามพ่ออุ้ยด้วย ฮั่นแน่หยั่งงี้ต้องระวังจะโดนขโมยลูกซะแล้ว อิอิ June 20 น้องไนท์มาเที่ยวอาทิตย์นี้พาน้องไนท์มาอยู่กรุงเทพเพราะเดี๋ยวปลายอาทิตย์คุณยายจะไปใต้ ดีจังได้อยู่กับน้องไนท์หลายวันเลย พ่ออุ้ยมาช่วยเลี้ยงทุกวันด้วย ท่าทีน้องไนท์ก็รักพ่ออุ้ยน่าดู
ช่วงกลางวันยุ่งมากเพราะอบรมอยู่ ตั้งแต่เรียนจบมายังอบรมไม่หยุดเลย กว่าจะหมดเทศกาลอบรมอีกทีก็ช่วงปลายเดือน แต่เป็นการอบรมที่มีประโยชน์แล้วก็สนุกทั้งนั้น (ถึงการบ้านเยอะหน่อยก็เฮอะ) โดยเฉพาะสองอาทิตย์นี้เรียนกับครูจากออสเตรเลีย ซึ่งใจดีและน่ารักมาก ช๊อบ ชอบ เดี๋ยวอาทิตย์หน้าไปอบรมต่างจังหวัดอีก เพื่อนที่ถามไถ่มาว่าหายหัวไปไหนก็ขอรายงานความคืบหน้าตามนั้นคับผม
May 31 จบแล้วคับในที่สุดก็เรียนจบซะที มีเรื่องอะไรมากมายจนเล่าไม่หวาดไม่ไหว หนุกๆทั้งนั้น อยากรู้ติดตามได้ในเวปโรงเรียน www.ots-rtaf.com จ้า
วันนี้กลับมาบ้านคุณยาย นั่งรถทัวร์มาถึงทางเข้าบ้านตอนตีห้า คุณยายส่ง มส. (มอเตอร์ไซค์คนสนิท) คล้ายๆ ทส. (นายทหารคนสนิท) นั่นแหละ ไปรับ เป็นการนั่งมอเตอร์ไซค์ตากลมครั้งแรกในระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา ไม่นับการนั่งรถผ่าควันพิษในกรุงเทพด้วยลีลาฉวัดเฉวียนของวินมอไซค์อ่ะนะ ระยะทาง 4 กม. ลมเย็นๆ อากาศสบายๆ ทำให้คิดถึงเมื่อหลายปีก่อน (สงสัยจะเริ่มแก่) ตั้งแต่มหาลัยที่ซ้อนรถเพื่อนๆไปเที่ยวกันเป็นกลุ่ม ไปกลับเป็นร้อยๆโล หรือตอนที่พี่หนึ่งพาซ้อนมอไซค์ไปรอบๆเมืองโคราชตอนกลางคืน พี่หนึ่งบอกว่าชอบการขับมอไซค์ให้ลมพัดผ่าน ผ่อนคลายดี ดีจริงๆด้วยสิ
น้องไนท์ตัวแสบ ซนไม่มีคำบรรยาย เดิน-วิ่ง เก่งแล้ว ทำอะไรได้หลายอย่าง เก่งมากกับการไล่กัดชาวบ้าน ชอบเล่นจ๊ะเอ๋เป็นพิเศษ รองลงมาก็ปีน กับโหนตามเฟอร์นิเจอร์ในบ้านคับผม May 06 หนุกๆเผลอแป๊บๆ ไม่ได้อัพบล๊อคมาเป็นเดือนแล้วแฮะ
เดือนที่ผ่านมาได้ทำไรหนุกๆ เยอะเลย ทั้งเดินทางไกลเกือบยี่สิบกิโล โดดหอ34ฟุต ลงหน้าผาจำลอง แล้วก็ยิงปืน ดีจังได้ทำไรที่ไม่เคยทำ เป็นประสบการณืใหม่ที่ดีจริงๆ กว่าจะผ่านแต่ละกิจกรรมก็เกือบแย่เหมือนกันน๊า ไม่ใช่เล่นๆเลย
อาทิตย์หน้าต้องไปฝึกภาคสนาม หรือที่เรียกกันเข้าป่า นั่นก็คงมันส์ไปอีกแบบ แถมดันเป็นช่วงพายุเข้าซะด้วย รองเท้าคอมแบตเจอโคลนเข้าไปคงหนักขึ้นเป็นกิโล อีกแป๊บเดียวก็จบแล้ว ตอนแรกไม่อยากเรียนตอนนี้ไม่อยากจบซะแล้ว
April 06 หยุด 3 วัน เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆหยุดติดกัน3 วัน ดีใจจริงๆ ได้กลับขอนแก่นมาอยู่กะน้องไนท์มากกว่าปกติ แถมอาทิตย์หน้าสงกรานต์ก็หยุดยาวอีก ชอบมั่กมาก นับถึงวันนี้ก็เรียนมา 7 อาทิตย์แล้วอะไรๆก็เริ่มลงตัวบ้างแล้ว หลังจากนี้ไปก็มีกิจกรรม หนุกๆ แอนด์หนักๆให้ทำหลายอย่างเลย ไว้มาเล่าอีกเน้อ
น้องไนท์ น่ารัก น่าเตะ ขึ้นทุกวัน ตอนนี้เริ่มฝึกให้กินนมจากกล่องแล้ว ได้กินรสชาติแปลกๆ น้องไนท์ก็ชอบ ลองชิมดูก็อร่อยดีเหมือนกันแฮะ ถ้ากินได้ดีจะได้เลิกใช้ขวดนมเร็วหน่อย เรื่องอื่นๆก็เก่งเหมือนเดิม เดินทั้งวัน ปีนทุกอย่างที่ขวางหน้า เสียงดัง ขู่ชาวบ้านเค้าไปหมด วันไหนแม่กลับมาบ้านก็ทำเป็นเมินยายซะด้วยนะ เจ้าตัวแสบ...
ที่ชอบใจก็คือเวลาเจอใครพูดว่าสวัสดีก็จะยกมือไหว้ เวลาเข้าห้องพระ หรือเจอพระสงฆ์ พระพุทธรูปก็จะไหว้โดยไม่ต้องบอกเลย เก่งจริงๆ โดยเฉพาะเมื่อช่วงวันเกิดที่ไปเสถียรธรรมสถาน ยกมือไหว้ บ่อยเป็นพิเศษ แต่ที่ฮาก็คือวันนี้ไปห้าง พอผ่านเคาน์เตอร์พนักงานขายเค้าพูด "สวัสดีครับ ดูเครื่องซักผ้าหน่อยไหมครับ" ไนท์ก็ยกมือขึ้นไหว้ ฮะฮ่า ปกติเราบอกให้เค้าไหว้จะพูดว่าสวัสดีไง พอผ่านไปพนักงานขายอีกคนพูดได้ยิน"สวัสดีครับ เครื่องใช้ไฟฟ้าไหมครับ" ไนท์ก็ยกมือไหว้อีก เยี่ยมจริงๆ เราเลยต้องพาเดินหลบๆพนักงานหน่อย ไม่งั้นลูกชายคงต้องไหว้เค้าทั่วห้าง 5555 March 31 น้องไนท์...ขวบนึงแล้วคับวันที่ 28 มีนา ครบรอบหนึ่งขวบของน้องไนท์แม่กลับบ้านไม่ได้เพราะมีสอบ น้องไนท์ก็เลยมาหาแม่ที่กรุงเทพคับ แล้วก็อยู่กับแม่จนถึงวันอาทิตย์เลย ตอนนี้ฟันขึ้นสี่ซี่แล้ว ไล่กัดเค้าไปทั่ว โวยวายเก่งที่สุด แม่ก็ดีใจมากที่น้องไนท์มาเพราะอาทิตย์ที่แล้วเหนื่อย มีน้องไนท์มาให้กอดก็เลยหายเหนื่อยหน่อย March 19 เมื่อยขาง่ะทุกวันหลังเล่นกีฬาหรือฝึกวิชาทหารตั้งแต่บ่ายโมงถึงห้าโมงแล้ว พวกเราเหล่า นร. ทั้งหลายก็ต้องวิ่งออกกำลังกายเพื่อให้ขาแข็งแรงกัน สามถึงสี่รอบสนาม พอเห็นในตารางเรียนบอกว่ากีฬาวันนี้ไม่ต้องตากแดดก็ดีใจเหลือหลายเพราะเป็นชั่วโมงลีลาศ คิดว่าคงสบายๆ ที่ไหนได้ เต้นสี่ ชม.รวด นี่มันก็ไม่สบายนะ พอเสร็จต้องมาวิ่งต่ออีก เมื่อยขามั่กมาก ยกย่องพวกเท้าไฟจริงๆ เราขอยอมคารวะเลย แต่ไงก็ชอบนะ มั่วๆไปสนุกดีเหมือนกันแฮะ |
|
|
